کتاب ها » رسانه‌های اجتماعی و پاسخگویی سیاسی (پیوند میان شهروندان و سیاستمداران)/ کد334

کتاب رسانه‌های اجتماعی و پاسخگویی سیاسی (پیوند میان شهروندان و سیاستمداران)/ کد334

(1 رای)
نویسنده سِرون، آندرِا Ceron, Andrea
ناشر ساکو
مترجم سیدحمداله اکوانی و ابوذر رفیعی قهساره
تعداد صفحات ۳۰۰
قیمت ۶۰,۰۰۰ تومان

پیشگفتار مترجمان

ظهور اینترنت و گسترش استفاده از آن تحولات گسترده‌‌ای در ابعاد مختلف حیات بشر ایجاد کرد و انسان را وارد دوره جدیدی از حیات اجتماعی خود نمود که از آن با عنوان «عصر اطلاعات و ارتباطات» یاد می‌‌شود. تا مدت‌‌ها ارتباطات اینترنتی مبتنی بر نسخۀ نخستِ وب بودند. در این نسخه، ارتباط ماهیتی یک سویه و یک جانبه داشت. اما با ظهور نسخۀ دوم وب، تغییراتی بنیادین در ارتباطات اینترنتی ایجاد شد. نسخه دوم وب که مبتنی بر شبکه‌‌های اجتماعی بود آنچنان تحولات اساسی‌‌ای ایجاد کرد که خود زمینه‌‌ساز ظهور دوره جدیدی با عنوان «عصر شبکه‌‌های اجتماعی» گردید. در این نسخه از وب، ارتباطات دیگر حالت یک سویه و یک جانبه ندارند بلکه دارای ماهیتی تعاملی هستند.

عرصۀ سیاست هم از تحولات عصر شبکه‌‌های اجتماعی مصون نبوده و از این تحولات تاثیر پذیرفته است. کتاب حاضر تلاشی برای بررسی تاثیر ظهور و گسترش شبکه‌‌های اجتماعی جدید بر یک جنبه از حیات سیاسی، یعنی پاسخگویی سیاسی، بوده است. به طور کلی، همان‌‌گونه که نویسنده در کتاب اشاره می‌‌کند، دو دیدگاه در خصوص تاثیر شبکه‌‌ها و رسانه‌‌های اجتماعی جدید بر حوزۀ سیاست وجود دارد. دیدگاه نخست بر این اعتقاد است که شبکه‌‌های اجتماعی تاثیراتی اساسی و بنیادین بر حوزه سیاست خواهند گذاشت و از جمله منجر به «برابر سازی» خواهند شد، به این معنا که همه شهروندان به شکل برابر از امکان و فرصت مشارکت در سیاست و تاثیرگذاری بر سیاست از طریق شبکه‌‌های اجتماعی جدید برخوردار خواهند گردید. در مقابل، دیدگاه دوم بر این باور است که تاثیر شبکه‌‌های اجتماعی بر حوزۀ سیاست چندان اساسی و بنیادین نخواهد بود. مطابق این دیدگاه که معتقد به «عادی شدن» است، شبکه‌‌های اجتماعی قادر به تغییر اساسی حوزه سیاست نیستند و تاثیرات این شبکه‌‌ها بر سیاست پس از مدتی عادی خواهد شد و سیاست به روال عادی خود بازخواهد گشت.

 نویسنده کتاب، که استاد دانشکده علوم اجتماعی و سیاسی دانشگاه میلان است و تحقیقات و پژوهش‌‌های متعددی در حوزه تاثیرات رسانه‌‌های اجتماعی انجام داده است، تلاش می‌‌کند با تمرکز بر کشور ایتالیا، به عنوان کشوری که در یک دهۀ اخیر شبکه‌‌های اجتماعی در آن به شکل گسترده مورد استفاده قرار گرفته و تغییرات اساسی در زندگی اجتماعی مردم ایجاد کرده‌‌اند، به ارزیابی دو دیدگاه فوق در خصوص موضوع پاسخگویی سیاسی بپردازد. در واقع کتاب حاضر تلاش می‌‌کند از دو دیدگاه مذکور فراتر رفته و «فهمی پیچیده‌‌تر و کامل‌‌تر از فرآیند تغییری که توسط شبکه‌‌های اجتماعی ارائه شده است، ارائه دهد». فرض اساسی نویسندۀ کتاب این است که با توجه به گستردگی استفاده از شبکه‌‌های اجتماعی در کشورهای مختلف می‌‌توان از این شبکه‌‌ها به عنوان ابزاری برای تحلیل حوزه سیاست استفاده نمود. نویسنده حتی پا را از این فراتر گذاشته و بر این باور است که با تحلیل مطالب منتشر شده توسط کاربران شبکه‌‌های اجتماعی و از جمله سیاست‌‌مداران می‌‌توان دست به پیش‌‌بینی در حوزه سیاست زد. در این راستا کتاب حاضر می‌‌کوشد با تحلیل مطالب منتشر شده توسط کاربران در شبکه‌‌های اجتماعی، موضوعات مهمی در حوزۀ سیاست نظیر تشکیل حکومت، نارضایتی‌‌های درون‌حزبی، انشعابات حزبی، اعتماد به نهادهای سیاسی و تکثر رسانه‌‌ای را مورد بررسی قرار دهد.

 چارچوب نظری‌‌ای که نویسنده برای تحلیل خود برگزیده است چارچوب «کارفرما-کاگزار» است. مطابق این چارچوب سیاست‌‌مداران همانند کارگزارانی هستند که از مجموعه‌‌ای از کارفرمایان تبعیت می‌‌کنند. بر این اساس، تا قبل از ظهور رسانه‌‌های اجتماعی جدید کارفرمایان سنتی، نظیر احزاب سیاسی، رهبران جناح‌‌های حزبی، رای‌‌دهندگان، گروه‌‌های فشار، رفتار بازیگران سیاسی و سیاست‌‌مداران را شکل می‌‌دادند و سیاست‌‌مداران در مقابل این کارفرمان احساس پاسخگویی می‌‌کردند. اما پرسش مهمی که نویسنده در قالب این چارچوب به دنبال پاسخگویی به آن است این پرسش می‌‌باشد که آیا در شرایط حاضر شبکه‌‌های اجتماعی از ظرفیت و توانایی تبدیل شدن به یک کارفرمای جدید و رقیب برخوردار هستند یا خیر، و آیا توانایی تاثیرگذاری شبکه‌‌های اجتماعی به حدی هست که سیاست‌‌مداران در مقابل کاربران این شبکه احساس پاسخگویی سیاسی نمایند. به اعتقاد نویسنده، شبکه‌‌های اجتماعی با توجه به ویژگی‌‌هایی که دارند می‌‌توانند سطح شفافیت و پاسخگویی سیاسی را افزایش دهند. با این حال، بررسی نقش شبکه‌‌های اجتماعی در حوزه‌‌های مختلفی که در این کتاب مورد استفاده قرار گرفته است این موضوع را آشکار می‌‌سازد که شبکه‌‌های اجتماعی هنوز از ظرفیت این‌‌که تبدیل به یک کارفرمای رقیب در کنار کارفرمایان سنتی گردند برخوردار نیستند. در واقع هر چند در شرایط فعلی شبکه‌‌های اجتماعی نمی‌‌توانند نقش یک کارفرمای رقیب جدید را در رابطه با سیاست‌‌مداران ایفا نمایند، اما این شبکه‌‌ها ابزارهای قدرتمندی هستند که کارفرمایان سنتی به شکل گسترده از آن استفاده می‌‌کنند و در نتیجه این امر ماهیت ارتباط میان کارگزاران و کارفرمایان به شکلی بنیادین و اساسی دچار تغییر و تحول شده است.

حمداله اکوانی و ابوذر رفیعی قهساره

تابستان 1399

کتاب «رسانه‌های اجتماعی و پاسخگویی سیاسی (پیوند میان شهروندان و سیاستمداران)» درپنج فصل، کاملا منطبق با سرفصل های دانشگاه جامع علمی کاربردی تدوین شده است و دربرگیرنده مطالب زیر است:

  • رسانه‌های اجتماعی، نهادهای سیاسی و معضل کارفرما/ کارگزار
  • طرح و روش پژوهش
  • پشتیبانی از کاندیداها  در انتخابات مقدماتی
  • انتخاب وزرا؛  توییتر به عنوان یک نشانه؟
  • رفتار پارلمانی: نافرمانان  و رویگردانان حزبی
  • نسخۀ دوم «کارفرمایان رقیب»؟ فشار کاربران شبکه‌های اجتماعی
  • رسانه‌های اجتماعی، کنش جمعی  و سیاستگذاری عمومی‌
  • احیای اعتماد سیاسیِ آنلاین
  • تلویزیون‌‌ اجتماعی و میزگردهای  سیاسی: توانمندسازی مخاطبان؟
  • نتیجه‌‌گیری: یک دموکراسی  حساس نسبت به افکار عمومی‌؟

پیشگفتار مترجمان. 6

فصل اول:  رسانه‌های اجتماعی، نهادهای سیاسی و معضل کارفرما/ کارگزار

مقدمه. 10

ظهور رسانه‌های اجتماعی.. 15

رسانه‌های اجتماعی و پاسخگویی سیاسی: یک چارچوب نظری.. 23

ساختار کتاب.. 37

فصل دوم: طرح و روش پژوهش

مقدمه. 42

طرح تحقیق و مطالعات موردی.. 46

نقاط قوت و ضعف تحلیل رسانه‌های اجتماعی.. 52

چهار اصل تحلیل متن.. 55

تحلیل ماشینی متن: برنامۀ وُرد فیش... 57

تکنیک تحلیلِ کنترل شدۀ احساسات.. 61

فصل سوم: اعلام پشتیبانی از کاندیداها  در انتخابات مقدماتی

مقدمه. 68

تشخیص مواضع سیاستمداران با استفاده از داده‌های مستخرج از رسانه‌های اجتماعی  70

رسانه‌های اجتماعی در انتخابات مقدماتی ائتلافِ چپ میانه در سال 2012. 74

جناح‌‌گرایی در درون حزب دموکراتیک... 77

تحلیل متون منتشر شده توسط جناح‌های حزبی در فضای آنلاین.. 79

اعلام پشتیبانی و انتقاد از رهبران حزب.. 81

اعلام پشتیبانی از کاندیداها: ادبیات موجود و فرضیات.. 81

انتقاد از کاندیداهای انتخابات مقدماتی: ادبیات موجود و فرضیات.. 83

اعلام پشتیبانی: تحلیل و نتایج. 86

حمله علیه کاندیداهای انتخابات مقدماتی حزب: تحلیل و نتایج. 89

بحث پایانی.. 91

فصل چهارم:  انتخاب وزرا؛  توییتر به عنوان یک نشانه؟

مقدمه. 94

کابینۀ لِتّا 96

کابینۀ رِنزی.. 99

ادبیات موجود در رابطه با تأثیر فهرست افراد واجد شرایط و نیز تجربۀ سیاستمداران در انتخاب آنها به عنوان وزیر 101

انتخاب وزرا: نظریه و فرضیات.. 103

تحلیل متون منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی توسط سیاستمداران ارشد حزب دموکراتیک... 107

تحلیل کابینۀ لِتّا 113

تحلیل کابینۀ رنزی.. 117

بحث پایانی.. 119

فصل پنجم:  رفتار پارلمانی: نافرمانان  و رویگردانان حزبی

مقدمه. 126

تحلیل متن پیام‌های منتشر‌‌شده توسط سیاستمداران و نمایندگان مجلس ایتالیا در شبکه‌های اجتماعی  127

ادبیات موجود در خصوص رویگردانی نمایندگان از حزب خود و انشعاب در درون احزاب.. 129

جناح‌بندی‌های حزبی، انشعاب در احزاب و تغییر گرایشات حزبی پس از انتخابات سال 2013. 131

ادبیات موجود در خصوص وحدت حزبی در رأی‌دهی‌های پارلمانی.. 134

نمایندگان نافرمان در فضای آنلاین، نمایندگان نافرمان در پارلمان: عدم تبعیت نمایندگان از احزاب خود در رأی‌گیری‌های پارلمانی  140

بحث پایانی.. 145

فصل ششم:  نسخۀ دوم «کارفرمایان رقیب»؟ فشار کاربران شبکه‌های اجتماعی

مقدمه. 148

فیسبوک و انتخاب رئیس دولت ایتالیا در سال 2013. 149

ناکامی‌ فرانکو مارینی: آیا همه چیز زیر سر فیسبوک بود؟ 152

اِعمال فشار و مخالفت با کاندیداتوری مارینی از طریق شبکه‌های اجتماعی.. 154

عدم اهمیت و تأثیرگذاری فیسبوک... 161

استعفا دادن یا ندادن؟ بحران «روز باروری». 165

فصل هفتم:  رسانه‌های اجتماعی، کنش جمعی  و سیاستگذاری عمومی‌

مقدمه. 174

مشارکت آنلاین و سیاستگذاری عمومی‌.. 176

کنش جمعی آنلاین و سیاستگذاری عمومی‌.. 178

تحلیل احساسات و سیاست‌های عمومی‌ در طول چرخۀ سیاستگذاری.. 180

سه نمونه کاربرد تکنیک تحلیل احساسات در رابطه با سیاست‌های عمومی‌.. 183

اولویت‌‌بندی گزینه‌‌های سیاستگذاری: بحث و تبادل‌‌نظر آنلاین در خصوص «قانون مشاغل». 185

اصلاحات در مدارس با عنوان «مدارس خوب». 190

آیا برنامۀ «پاداش مالیاتی 80 یورویی» مصرف خصوصی را افزایش می‌‌دهد؟ یک رویکرد «خِرد جمعی». 194

بحث پایانی.. 197

فصل هشتم:  احیای اعتماد سیاسیِ آنلاین

مقدمه. 204

اعتماد سیاسی آنلاین و کمک‌های دولتی به احزاب سیاسی.. 204

احیای اعتماد آنلاین به سیاست.. 212

اعتماد آنلاین: فرضیات.. 216

اعتماد سیاسی آنلاین: تحلیل و نتایج. 220

بحث پایانی.. 230

فصل نهم:  تلویزیون‌‌ اجتماعی و میزگردهای  سیاسی: توانمندسازی مخاطبان؟

مقدمه. 234

تکثرگرایی و دیدگاه‌های ضد سیاسی در میزگردهای سیاسی.. 235

تکثرگرایی: نتایج و یافته‌ها 241

مدیران رسانه‌ها، سردبیران خبری و «نارضایتی حاصل از برنامه‌‌های تلویزیونی». 247

فصل دهم:  نتیجه‌‌گیری: یک دموکراسی  حساس نسبت به افکار عمومی‌؟

آیا ما با یک فضای عمومی‌ مجازی روبرو هستیم؟ 258

حکمرانی با حساسیت به افکار عمومی‌.. 260

پاسخگویی، مسئولیت‌پذیری، شفافیت.. 264

سیاست حزبی و شبکه‌های اجتماعی: توصیه‌‌هایی برای پژوهش‌های آینده 271

کتابنامه. 277

نویسنده سِرون، آندرِا Ceron, Andrea
ناشر ساکو
مترجم سیدحمداله اکوانی و ابوذر رفیعی قهساره
نوبت چاپ یکم
شابک 9786004790901
قطع کتاب وزیری
تعداد صفحات ۳۰۰
قیمت ۶۰,۰۰۰ تومان
زبان کتاب فارسی
تاریخ ثبت در سایت ۱۳ شهریور ۱۳۹۹
شما میتوانید از طریق فرم زیر نظر خود را بیان نمایید:

نام
ایمیل
نظر شما
کد امنیتی (حروف بزرگ و کوچک یکسان است)

دسته بندی موضوعی